Maria Skłodowska-Curie

Trochę o mnie…

    Urodziłam się w Warszawie w kamienicy przy Freta 16 na Nowym Mieście, 7 listopada 1867r. Tego samego dnia co naczelnik państwa polskiego Józef Piłsudski.
    Wyjechałam na studia do Paryża, ponieważ w Polsce dziewczęta nie mogły jeszcze studiować na uczelniach wyższych, a było to moim wielkim marzeniem.
    Odkryłam polon i rad, pierwiastki promieniotwórcze.
    W 1903 r. jako pierwsza kobieta otrzymałam Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. Było to moje najważniejsze wyróżnienie.
    Jako pierwsza kobieta w historii wygłosiłam wykład na paryskiej Sorbonie po śmierci swojego męża Piotra Curie, a w 1908 r. zostałam profesorem tej uczelni.
    W 1911 r. otrzymałam drugą Nagrodę Nobla, tym razem w dziedzinie chemii.
    Byłam jedynym uczonym, który miał dwie Nagrody Nobla w różnych dziedzinach naukowych!
    Wybudowałam dwa Instytuty Radowe: jeden w Paryżu, drugi w Warszawie. Prowadzono w nich badania naukowe i leczono ludzi chorych na raka.
    Jestem jedną z pierwszych kobiet, które zrobiły Prawo Jazdy. Podczas I Wojny Światowej sama prowadziłam furgonetkę firmy Peugeot, którą przewoziłam sprzęt do prześwietlań.
    Jestem jedyną kobietą, która spoczywa w paryskim Panteonie w uznaniu zasług, oraz jedyną osobą uhonorowaną w ten sposób, która nie urodziła się we Francji.

A teraz trochę bardziej szczegółowo:

    7 listopada 1867r. - urodziłam się tego dnia w Warszawie
    1877r. - rozpoczęłam naukę na pensji
    1878r. - zmarła moja matka, Bogusława Skłodowska
    1883r. - ukończyłam gimnazjum
    1886r. - rozpoczęłam pracę jako guwernantka w Szczukach
    1889r. - powróciłam do Warszawy; rozpoczęłam naukę na tajnym Uniwersytecie Latającym
    1890r. - stawiałam pierwsze kroki w prawdziwym laboratorium w Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie
    1891r. - jako 24-letnia dziewczyna wyjechałam na studia do Paryża
    1893r. - ukończyłam studia fizyczne z pierwszą lokatą; otrzymałam licencjat z fizyki
    1894r. - poznałam francuskiego fizyka Piotra Curie; ukończyłam studia matematyczne z drugą lokatą
    1895r. - zawarłam związek małżeński z Piotrem Curie w merostwie Sceaux pod Paryżem; otrzymałam obywatelstwo francuskie; wraz z mężem wyruszyłam w rowerową podróż poślubną
    1896r. - zdałam z pierwszą lokatą egzamin uprawniający do nauczania w szkołach żeńskich
    1897r. - przyszła na świat nasza pierwsza córka, Irena
    1899r. - wraz z mężem przyjeżdżamy do Zakopanego; wchodzimy na Rysy - najwyższy szczyt w polskich Tatrach (2499m n.p.m.)
    1902r. - umiera mój ojciec, Władysław Skłodowski
    1903r. - otrzymuję Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki wraz z mężem Piotrem oraz z francuskim fizykiem Antonie Henri Becquerelem
    1904r. - rodzi się druga nasza córka, Ewa
    1905r. - wyjeżdżamy do Sztokholmu po odbiór Nagrody Nobla
    1906r. - w tym roku ginie tragicznie mój mąż Piotr Curie pod kołami wozu konnego na ulicy Paryża
    1911r. - przyjeżdżam z córkami do Polski; wyjeżdżamy do Zakopanego i odbywamy wycieczki po górach; zapadam na chorobę nerek, trafiam do szpitala i przechodzę operację; odebrałam w Sztokholmie drugą Nagrodę Nobla, tym razem w dziedzinie chemii
    1912r. - w tym roku odwiedza mnie polska delegacja na czele z Henrykiem Sienkiewiczem z prośbą o mój powrót do Polski
    1913r. - odbywam kolejną wizytę w Warszawie tym razem z okazji otwarcia pracowni radiologicznej; wędruję po Alpach z przyjacielem Albertem Einsteinem
    1914r. - wybucha I Wojna Światowa, następuje mobilizacja w Paryżu;organizuję samochodową służbę rentgenowską i prześwietlam rannych żołnierzy na froncie; pomaga mi córka Irena; robię Prawo Jazdy i sama prowadzę samochód
    1918r. - koniec wojny; otwieram w Paryżu Instytut Radowy, a w nim szpital i laboratorium
    1921r. - moja pierwsza wizyta w Ameryce i spotkanie z prezydentem; przywożę z niej pieniądze na wyposażenie i rad dla Instytutu Radiowego w Paryżu
    1925r. - odbywam kolejną wizytę w Warszawie - kładę kamień węgielny pod budowę Stołecznego Instytutu Radowego
    1929r. - maja druga podróż do Stanów Zjednoczonych: spotkania, wykłady; odwiedzam Biały Dom; zbieram fundusze na rad i wyposażenie dla Instytutu Radowego w Warszawie
    1932r. - moja ostatnia wizyta w ojczyźnie; otwieram Instytut Radowy: sadzę pamiątkowe drzewko w ogrodzie Instytutu; spaceruję po mieście
    4 lipca 1934r. - umieram na białaczkę (raka krwi) w sanatorium w Alpach francuskich
    6 lipca 1934r. - odbywa się skromna ceremonia pogrzebowa, tylko w gronie najbliższej rodziny na cmentarzu w Sceaux; rodzina z Polski rzuca na moją trumnę garść polskiej ziemi
    20 kwietnia 1995r. - następuje uroczyste przeniesienie prochów moich i mojego męża do paryskiego Panteonu